Foto Diederik de Groot
Ik ben geen liefhebber van hokjes denken. Als regisseur werk ik graag vanuit verschillende disciplines die gelijkwaardig zijn aan elkaar. Zowel opera, musical, muziektheater, toneelteksten als partituur, dans; iedere voorstelling heeft zijn eigen inhoud en vorm. Mijn regies kenmerken zich door hun humor, nuance en intensiteit.

Naast het regisseren, vind ik meewerken aan het ontwikkelen van talent een vreugde. Dit deed ik vanuit mijn rol als casting director en resident director bij Stage Entertainment, of als docent bij de conservatoria Fontys en CODARTS. Het zien van talent en het zien van de mogelijkheden van het talent. Nieuwe talenten empoweren, scouten, makers bij elkaar brengen, eigenzinnige combinaties verzinnen en aanzetten tot schrijven en componeren van nieuwe producties. Een Wintersprookje  is daar een prachtig voorbeeld van, vanuit mijn rol als artistiek leider bij Theater M-Lab.

Soms neemt de muziek alle ruimte, soms taal, soms pakt de enscenering de ruimte, soms mengt alles, soms bestaat alles volstrekt naast elkaar; deze dynamiek en afwisseling is waar ik van houd. Zoals de afwisseling tussen een gevaarlijk stuk en een stuk wat louter pleziert. Als weldenkend mens, zie ik het als mijn plicht positieve krachten te bundelen en inzichten teweeg te brengen als maker. Voor mij gaat dit altijd over de toeschouwer ‘uit te laten stappen’. Vastgeroeste veronderstellingen, patronen, gebruiken laten plaats maken voor sympathie. En bovenal compassie.

Een stuk wat me recentelijk diep heeft geraakt is Niet meer zonder Jou. Geschreven en ontwikkeld door Nazmiye Oral, in de regie van Adelheid Roosen. Het voorstellingsvermogen is van cruciaal belang voor compassie. Deze voorstelling zette werkelijk bij iedereen het hart in één keer open.

Dierbare producties van eigen hand 

Pyramus and Thisbe een barok opera van John Frederick Lampe. Een muur tussen twee geliefden en muziek die rockt. Maakte ik samen met geweldige cast. Klassieke zangers en musici voor onder meer Festival Oude Muziek Utrecht. Wat kan ik zeggen? Een van de leukste voorstellingen die ik ooit maakte. Soms valt alles samen. De liefde voor de partituur, het verhaal, de vormgeving, het concept: een stuk in een stuk. Zodat de geliefden opnieuw naar hun wereld kunnen kijken.

Ja Zanna, Nee Zanna een vrolijke gay-good musical, roze, over de top en je bij de kloten grijpend. Een bewerking van Zanna Don’t van Tim Acito, een off-Broadway productie. Gemaakt voor M-Lab. Muzikale leiding Menno Theunissen, choreografie Guillermo Blinker.  Ja Zanna, nee Zanna gaat over vrijheid, recht, democratie en gelijkwaardigheid. Wie van ons heeft niet geknoeid met een gebroken hart, geworsteld met zijn identiteit, met vooroordelen, met vriendschap en liefde? 

Sylvia, ik probeer me haar voor te stellen eigen theatertekst naar aanleiding van de beeldvorming van Sylvia Plath en haar geliefde en echtgenoot, dichter Ted Hughes. Ted Hughes en Sylvia Plath vormen het beroemdste liefdespaar uit de moderne westerse literatuur. Connie Palmen schreef paar jaar later vanuit dezelfde thematiek het boek Jij zegt het. Samen met Jolanda van de Berg maakte ik een intens schouwspel op locatie van een jonge Sylvia in het hiernamaals. Sander de Bie als een pianospelende Ted Hughes.

A Little Night Music van Stephen Sondheim, gebaseerd op de film van Ingmar Bergman Smiles of a Summernight. Met studenten Muziektheater Fontys conservatorium. Een stuk wat  geschreven is voor veertigers en vijftigers. Ik liet de studenten onze versie spelen vanuit hun hemelbestormende energie en gretigheid, zowel voor het vak alsook voor de liefde. Jongeren die vinden dat de ouderen er maar een zooitje van maken. En aan het einde alsnog met een milde blik kunnen kijken naar die maffe veertigers en hun scheidingen; dwazen in de liefde zijn we allemaal.

CIRCUS is gebaseerd op de roman They shoot horses, don’t they? (1935) van Horace McCoy en de gelijknamige cultfilm uit 1969 van Sidney Pollack (die negen Oscar nominaties kreeg) met Jane Fonda in de hoofdrol. Acteurs zoals Daniel Boissevain, Christine van Stralen en David Lucieer, spelen samen met dansers en een band, het publiek dicht op hun huid. We zijn pas iemand als we gezien en gehoord worden. We achten het als hoogste goed. Identiteit is belangrijker dan ooit. Erkend worden is een verslavende behoefte. Dit uit zich in een groot openhartigheids circus waar alles gereduceerd wordt tot hapklaar tussendoortje. Geen verbeeldingskracht, maar REALITY. Script Eva Gouda, muziek Helge Slikker.

Momenteel regisseer ik EVA, winnares op het festival ‘In De Diamantfabriek’ in 2016. En schrijf ik een nieuwe theatertekst 'Waar de dijk het land omhelst', een multidisciplinaire voorstelling met Orquesta Tipica.

Neem gerust contact met me op.
Sieta Keizer


Foto Diederik de Groot

You may also like

Performer
2017
Empowerment
2017
Wie ben ik
2017
Coach
2017
Back to Top