CIRCUS | Foto Diederik de Groot
Enthousiast (vurig :-) en vanuit maatschappelijke aandacht zoek ik naar het spanningsveld tussen muziek en tekst. Soms neemt muziek alle ruimte, soms taal, bewegingen, beeld en soms ontstaat er magie - muziektheater in haar meest volledige intentie. Deze dynamiek en afwisseling is waar ik van houd. Overigens is humor daarbij voor mij onmisbaar! Als maker wil ik graag positieve krachten bundelen en inzichten teweeg te brengen. Voor mij gaat dit altijd over de toeschouwer ‘uit te laten stappen’. Vastgeroeste veronderstellingen, patronen, gebruiken, laten plaats maken voor sympathie. En bovenal compassie.
Ook zet ik makers/producenten graag aan tot ideeën, zie mogelijkheden, stimuleer verbindingen tussen makers en disciplines, of tussen jong talent en wat ouder talent.  Een Wintersprookje (vrij naar A Winter's Tale van Shakespeare) is daar een voorbeeld van. Muziek van Jan Groenteman, regie Marije Gubbels. Of DE WINNAAR met Jamai Loman. Script door schrijver Henk Rijks (De Kostwinner). 
Veelvuldig werkte ik samen met de Foundation van Joop en Janine van den Ende. Hun inzet voor jonge talenten is prijzenswaardig. 
Ik ben co-founder van TangoJazz Land

Selectie producties van eigen hand 
Pyramus and Thisbe een barok opera van John Frederick Lampe. Een muur tussen twee geliefden en muziek die rockt. Maakte ik samen met geweldige cast. Klassieke zangers en musici voor onder meer Festival Oude Muziek Utrecht. Wat kan ik zeggen? Een van de leukste voorstellingen die ik ooit maakte. Soms smelt alles samen. De liefde voor de partituur, het verhaal, de vormgeving, het concept: een stuk in een stuk. Zodat de geliefden opnieuw naar hun (innerlijke) wereld kunnen kijken. 

Ja Zanna, Nee Zanna een vrolijke gay-good musical, roze, over de top en je bij de kloten grijpend. Een bewerking van Zanna Don’t van Tim Acito, een off-Broadway productie. Gemaakt voor M-Lab. Muzikale leiding Menno Theunissen, choreografie Guillermo Blinker.  Ja Zanna, nee Zanna gaat over vrijheid, recht, democratie en gelijkwaardigheid. Wie van ons heeft niet geknoeid met een gebroken hart, geworsteld met zijn identiteit, met vooroordelen, met vriendschap en liefde? 

Sylvia, ik probeer me haar voor te stellen eigen theatertekst naar aanleiding van de beeldvorming van Sylvia Plath en haar geliefde en echtgenoot, dichter Ted Hughes. Ted Hughes en Sylvia Plath vormen het beroemdste liefdespaar uit de moderne westerse literatuur. Connie Palmen schreef paar jaar later vanuit dezelfde thematiek het boek Jij zegt het. Samen met Jolanda van de Berg maakte ik een intens schouwspel op locatie van een jonge Sylvia in het hiernamaals. Sander de Bie als een pianospelende Ted Hughes.

A Little Night Music van Stephen Sondheim, gebaseerd op de film van Ingmar Bergman Smiles of a Summernight. Met studenten Muziektheater Fontys conservatorium. Een stuk wat  geschreven is voor veertigers en vijftigers. Ik liet de studenten onze versie spelen vanuit hun hemelbestormende energie en gretigheid, zowel voor het vak alsook voor de liefde. Jongeren die vinden dat de ouderen er maar een zooitje van maken. En aan het einde alsnog met een milde blik kunnen kijken naar die maffe veertigers en hun scheidingen; dwazen in de liefde zijn we allemaal.

CIRCUS is gebaseerd op de roman They shoot horses, don’t they? (1935) van Horace McCoy en de gelijknamige cultfilm uit 1969 van Sidney Pollack (die negen Oscar nominaties kreeg) met Jane Fonda in de hoofdrol. Acteurs zoals Daniel Boissevain, Christine van Stralen en David Lucieer, spelen samen met dansers en een band, het publiek dicht op hun huid. We zijn pas iemand als we gezien en gehoord worden. We achten het als hoogste goed. Identiteit is belangrijker dan ooit. Erkend worden is een verslavende behoefte. Dit uit zich in een groot openhartigheid circus waar alles gereduceerd wordt tot hapklaar tussendoortje. Geen verbeeldingskracht, maar REALITY. Script Eva Gouda, muziek Helge Slikker.


REPRISE 2019-2020
Achteraf kijken we met hele andere ogen naar waar we vandaan komen. Huis, familie, landschap. 
"Melancholie van de Argentijnse tango vertolkt in het Fries en Nederlands.
Een combinatie die zich verrassend innemend laat mengen. Zoals de band
tussen zang en spel van Kay en Sieta. Zij voelen elkaar subliem aan."

SEIZOEN 2020 - 2021
LABEL PIECES 

Alle vormen van onderdrukking, discriminatie – zoals racisme, seksisme en homofobie – zijn te herleiden tot één idee: de onwil om verschillende identiteiten te erkennen én om ze te begrijpen als iets positiefs. Verschillen zijn niet destructief maar productief. Dat erkennen en waarderen is de belangrijkste voorwaarde van Label Pieces.
We leven in een tijd die heel vruchtbaar is voor de beoefening van luisteren naar elkaar, zonder te polariseren. Wanneer dat lukt, zal alles wat we vandaag doen positief doorwerken in de toekomst. Daar wil ik in blijven geloven.
Iedere Label Piece verhaalt over uitsluiting vanwege: zwart zijn in een witte wereld, transgender zijn in een wereld van cisgenders, vrouw zijn in een mannenwereld, homoseksualiteit in een heteroseksuele wereld.
Binnenkort meer over Label Pieces. Wil je hier alvast meer over weten? Stuur me dan een mail of vul het contactformulier in.

"If we focus on a simple shape as it shifts, pulsates, grows, and shrinks in a darkened space, it becomes surprisingly easy to deceive our perceptual apparatuses, to upend what we know to be true, and to fool ourselves into asking: is the shape, in fact, simply growing bigger or smaller on a flat surface or is it moving closer to us and further away in space. The quiet atmosphere of Near future living light is defined by emergence and slow transformation. A spotlight, a black box, and a wall collaborate to form a space defined by abstraction that invites us to exercise our imagination in confronting how we normally see and navigate the world." – Olafur Eliasson


Neem gerust contact met me op.
Sieta Keizer


Een Wintersprookje | Foto Diederik de Groot

You may also like

Back to Top